Pomimo młodego wieku ma na swoim koncie imponujące osiągnięcia sportowe i naukowe. Jego projekt badawczy spotkał się z zainteresowaniem międzynarodowej konferencji London International Youth Science Forum (LIYSF). To precedens w skali naszego regionu. Nigdy wcześniej projekt badawczy ucznia nie był prezentowany na tak prestiżowej konferencji. Dziś zapraszamy do wywiadu z Patrykiem Wekwejt, wieloletnim uczniem naszej szkoły.
– Jak mieć czas na wszystko, kiedy nie masz czasu na nic?
– Jak uprawianie sportu wpływa na naukę?
– Jak z uczestnika konferencji LIYSF stać się organizatorem konferencji TedX?
– Twoje wyniki w nauce są zdumiewające. Bierzesz udział w olimpiadach sportowych, piszesz artykuły do Journal of International Youth Neuroscience Association, uczestniczyłeś w obozie ADAMED SmartUP. Sporo tego wszystkiego. Można odnieść wrażenie, że Twoja doba jest co najmniej kilka godzin dłuższa od innych. Skąd bierzesz czas i siłę na te wszystkie aktywności? W jaki sposób udaje Ci się to pogodzić?
– Pytanie to słyszę dość często i czasem zadaję je sobie samemu. Staram się zrobić jak najwięcej. Owszem, czas – a raczej jego brak – niekiedy jest przeszkodą, ale staram się o tym nie myśleć. Po prostu staram się spędzać czas robiąc to co lubię i jakoś samo to się udaje. Jeżeli lubi się coś robić, to zawsze znajdzie się na to czas. Można tutaj zastosować porównanie: po sytym obiedzie zawsze znajdzie się troszkę wolnego miejsca w brzuchu na deser. Podobnie jest z nowym wyzwaniem, nowym zadaniem.
– Czym się zajmuje młody naukowiec? Jak wygląda Twój standardowy dzień?
– Codziennie rano wstaję, jem śniadanie, myję zęby… Mówiąc w pełni poważnie, staram się aby każdy mój dzień był inny, chociażby pod względem naukowym – codziennie uczę się czegoś nowego. Mimo wielu nawyków i rytuałów, staram się nie utrzymywać stałego grafiku dnia. Podczas prowadzenia badań zajmowałem się oczywiście rybami. Wcześniej, podczas projektu na Olimpiadę Biologiczną także patyczakami, więc mogę powiedzieć, że dużą część swojego życia poświęcam na kontakt ze zwierzętami.
– Międzynarodowa konferencja London International Youth Science Forum, na której wystąpiłeś w sierpniu 2021, odbywała się w języku angielskim. Od ilu lat uczysz się języka angielskiego i na jakim jesteś obecnie poziomie?
– Ciężko policzyć ile lat uczę się angielskiego. Od kiedy pamiętam towarzyszył mi w moim życiu, już chyba od przedszkola kiedy to zacząłem naukę w EnglishTop z panią Martą. Aktualnie jestem na poziomie C2, jednakże nie na tym planuję zaprzestać moją naukę.
Mogę jedynie powiedzieć, że nie mam najmniejszych problemów z porozumiewaniem się z native speakerami oraz osobami z innych krajów, posługujących się językiem angielskim. Będąc w Londynie nie odczułem żadnej różnicy, ani niedogodności, jeśli chodzi o stosowany język.
– Od wielu lat uczęszczasz do szkoły EnglishTop. Czy poleciłbyś ją innym swoim znajomym? Co wyróżnia ją spośród innych szkół językowych?
– Zdecydowanie tak. Mogę nawet powiedzieć, że już to zrobiłem. EnglishTop pokazuje, że praca w niewielkich grupach to zaleta oraz coś, co może pomóc w osiągnięciu wymarzonego poziomu języka. Muszę jeszcze wspomnieć o niezwykłym zaangażowaniu nauczycieli, którzy oprócz przygotowywania uczniów do egzaminów pragną nauczyć języka samego w sobie.
– Twoją pasją jest również karate. W 2018 roku zdobyłeś tytuł wicemistrza Polski. W jakim stopniu uprawianie sportu wpływa na Twoją naukę?
– Zacznijmy od tego, że pod względem naukowym sport pozytywnie wpływa na funkcjonowanie mózgu. Mówiąc w pełni poważnie, sport – czy to karate, czy to bieganie, pływanie, jazda na rowerze – w pewnym sensie pomaga mi rozplanować mój czas. Po tym potencjalnym wysiłku czuję się naprawdę wypoczęty oraz mam nową energię do zrobienia czegoś nowego, nauczenia się czegoś nowego.
– Wiele wskazuje na Twoją międzynarodową karierę w przyszłości. Jak wykorzystujesz język angielski na co dzień?
– Język angielski jest nieodłączną częścią mojego dnia, codziennie czytam artykuły naukowe, wyniki badań i opisy napisane w języku angielskim. Mogę powiedzieć, że angielski towarzyszy mi głównie na podłożu naukowym, jednakże bardzo często oglądam chociażby filmy oraz czytam książki w języku angielskim oczywiście. Język angielski pozwala mi także na zdobywanie i utrzymywanie kontaktów z moimi przyjaciółmi z innych krajów.
– W jakim stopniu, w Twojej ocenie z obecnej perspektywy, przyda Ci się język angielski na przyszłych studiach, w pracy, w życiu?
– Język angielski, według mnie, jest nieodłączną częścią studiów każdego studenta, nawet tego w Polsce. Chociażby dlatego, że czasem nie jest możliwe ograniczanie się jedynie do polskiej literatury naukowej. Podobnie jest z pracą, szczególnie tą naukową. Oczywiście nie wspominam tutaj o studiach i pracy za granicą gdzie znajomość języka angielskiego jest umiejętnością niezbędną.
Musimy także pamiętać o powszechnym zjawisku globalizacji gdzie to język angielski jest tym narzędziem, które pod pewnymi względami pozwala nam żyć w społeczeństwie. Język angielski otwiera nowe możliwości z wielu powodów: możemy się dowiedzieć więcej ale i możemy przekazać więcej.
– W jakiej dziedzinie chcesz zmieniać świat?
– Świat zdecydowanie potrzebuje zmian na wielu płaszczyznach. Najważniejsze jest po prostu zmieniać świat, to jest najważniejsze. Oczywiście moje zainteresowanie neurobiologią zdecydowanie wpłynie na to jak zmieniam i będę zmieniał świat, nie chciałbym się jednak tylko do tego ograniczać.
– Twój projekt badawczy dotyczy choroby Alzheimera. Cierpią na nią najczęściej osoby starsze, po 65 roku życia. Skąd zainteresowanie tym tematem u osoby w tak młodym wieku?
– Od dawna miałem styczność z pacjentami dotkniętymi chorobą Alzheimera w szpitalu, ale także ze strony teoretycznej opisanej w książkach do neurobiologii. Według mnie wiek nie odgrywa najmniejszej roli w moim zainteresowaniu tą chorobą, tak naprawdę ta choroba może dotknąć każdego z nas, a brak rozpowszechnienia tego problemu, chociażby wśród młodzieży, świadczy o problemie i sytuacji, w której się znajdujemy.
Mam nadzieję, że w niedalekiej przyszłości temat ten poruszany będzie częściej w debacie publicznej, może znajdą się kolejne osoby chcące zgłębić temat i przestać żyć w dalszej niewiedzy.
– Co uważasz za swój największy dotychczasowy sukces?
– Na prawdę ciężko powiedzieć. Wydaje mi się, że na to pytanie będę mógł odpowiedzieć dopiero za kilka lat, patrząc z nieco innej perspektywy. Każde moje osiągnięcie kosztowało mnie wiele wysiłku i pracy, dlatego też nie chciałbym kategoryzować moich osiągnięć. Aktualnie mogę powiedzieć, że przygotowuję się do międzynarodowego konkursu neurobiologicznego Brain Bee oraz do olimpiad w przyszłym roku szkolnym – wydaje mi się, że osiągnięcia te będą miały dla mnie dużą wartość.
– Jest ktoś, komu jesteś szczególnie wdzięczny za pomoc w uzyskaniu twoich osiągnięć?
– Wspiera mnie naprawdę wiele osób, więc lista mogłaby być długa. Oczywiście chciałbym podziękować mojej rodzinie, która wytrwale znosi moje naukowe potyczki oraz starania, nie wspominając o ich wsparciu, które jest ogromne.
– Co jako starszy brat poradziłbyś w sprawach nauki swojej młodszej siostrze?
– Wydaje mi się, że ona doskonale wie jak to robić. Bardzo często uczymy się razem chociażby biologii, która jest naszym wspólnym zainteresowaniem. Mogę szczerze powiedzieć, że Natalka nie potrzebuje żadnej rady od mnie, a świadczyć o tym może chociażby jej niedawno zdobyty złoty medal w brytyjskim konkursie biologicznym Biology Challenge.
– Pytanie dodatkowe na zakończenie. Jakie są Twoje plany na najbliższy czas?
– Właśnie przygotowuję się do aplikacji na studia w Wielkiej Brytanii i Stanach Zjednoczonych. To właśnie teraz jest czas pisania Personal Statement, esejów i przygotowywania się na egzaminy wstępne. Jest to oczywiście czasochłonne, nie zapominam jednak o nauce do Olimpiady Chemicznej i Biologicznej oraz Brain Bee. Już za kilka tygodni odbędzie się konferencja TEDx, której jestem organizatorem. Mogę więc powiedzieć, że grafik mam nieco napięty, ale każdy może przyznać, że aż chce się to przeżyć!
– Zdecydowanie tak! Dziękuję za rozmowę.
